Akurat

Do Prostego Człowieka

Gdy do murów klajstrem swieżym
przylepiać zaczna obwieszczenia.
Gdy do ludnosci, do żołnierzy
na alarm czarny druk uderzy.

I byle drab, i byle szczeniak
w odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
że trzeba isć i z armat walić,
mordować, grabić, truć i palić.

Gdy zaczna na tysięczna modłę
ojczyznę szarpać deklinacja
i łudzić kolorowym godłem,
i judzić historyczna racja,
o piędzi, chwale i rubieży,
o ojcach, dziadach i sztandarach,
o bohaterach i ofiarach,
o bohaterach i ofiarach.

Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
pobłogosławić twój karabin,
bo mu sam Pan Bóg szepnał z nieba,
że za ojczyznę bić się trzeba.

Kiedy rozscierwi się, rozchami
wrzask liter z pierwszych stron dzienników,
a stado dzikich bab kwiatami
obrzucać zacznie żołnierzyków.

O, przyjacielu nieuczony,
mój blizni z tej czy innej ziemi!
Wiedz, że na trwogę bija w dzwony
króle z panami brzuchatemi.

Wiedz, że to bujda, granda zwykła,
gdy ci wołaja: "Broń na ramię!",
że im gdzies nafta z ziemi sikła
i obrodziła dolarami,

że im coś w bankach nie sztymuje,
że gdzies zwęszyli kasy pełne,
lub upatrzyły tłuste szuje,
cło jakies grubsze na bawełnę.

Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj, broniac swej krwawicy:

"Bujać, to my, panowie szlachta!
Bujać, to my, panowie szlachta!
Bujać, to my, panowie szlachta!
Bujać, to my, panowie szlachta!"

O, przyjacielu nieuczony,
mój blizni z tej czy innej ziemi!
Wiedz, że na trwogę bija w dzwony
króle z panami brzuchatemi.

Wiedz, że to bujda, granda zwykła,
gdy ci wołaja: "Broń na ramię!",
że im gdzies nafta z ziemi sikła
i obrodziła dolarami,

że im coś w bankach nie sztymuje,
że gdzies zwęszyli kasy pełne,
lub upatrzyły tłuste szuje,
cło jakies grubsze na bawełnę.

Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj, broniac swej krwawicy:

"Bujać, to my, panowie szlachta!
Bujać, to my, panowie szlachta!
Bujać, to my, panowie szlachta!
Bujać, to my, panowie szlachta!
Bujać, to my, panowie szlachta!
Bujać, to my, panowie szlachta!
Bujać, to my, panowie szlachta!
Bujać, to my, panowie szlachta!"